logo bip


foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
W szkole uczymy się i pracujemy od poniedziałku do piątku :)

KORONAWIRUS INFORMACJE

rodo

jadl

Dla Rodziców

Kalendarium szkoly

Osiagniecia uczniow

Ogloszenia

Statut szkoly

Samorzad uczniowski

Komisja rewizyjna Prezydium rady rodzicow

Pedagog szkolny

 

inspektor

Szkolne archiwa

Zajecia pozalekcyjne

zajecia pozalekcyjne projekt

 

Logopeda

 

doradztwo zawodowe

logo mickiewiczAdam Mickiewicz

 

Patron
Mickiewicz Adam (1798 - 1855), polski poeta, publicysta. Uważany za największego
pisarza polskiego, jednego z tzw. "wieszczów".

Młodość w Rosji

Studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego. 1819 - 1823 nauczyciel w szkole
powiatowej w Kownie. Współzałożyciel Towarzystwa Filomatów 1817. Za działalność
w tajnych, patriotycznych związkach młodzieżowych więziony 1823 - 1824 w byłym
klasztorze Bazylianów w Wilnie. Zesłany do centralnych guberni Rosji 1824.

Po krótkim pobycie w Petersburgu, gdzie zaprzyjaźnił się m.in. z przyszłymi
dekabrystami - K. F. Rylejewem i A.A. Bestużewem, odesłany do Odessy, przebywał tam
do 1825, odbywając wycieczkę na Krym, w wyniku czego powstały
Sonety odeskie i Sonety krymskie.
1825 - 1828 w Moskwie, zatrudniony w kancelarii generał - gubernatora. 1828 w Petersburgu,
gdzie wydał w tymże roku Konrada Wallenroda i 1829 Poezje (tom 1 - 2), poprzedzone polemiczną rozprawą
O krytykach i becenzentach warszawskich.

Lata emigracji

1829 udał się w podróż po Europie. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego usiłował przedostać się
do Królestwa Kongresowego, ale po upadku powstania wrócił w 1832 do Paryża.

Brał udział w licznych inicjatywach naukowo - kulturalnych i patriotycznych. Później zniechęcony sporami i kłótniami
w polskim środowisku odsunął się od działalności publicznej. 1834 ożenił się z Celiną Szymanowską, z którą miał sześcioro dzieci.

Od 1839 wykładał literaturę łacińską w Akademii w Lozannie. 1840 objął nowo utworzoną katedrę literatur słowiańskich
w paryskim College de France. W 1844 zawieszony w funkcjach profesora
z powodów politycznych (demokratyczne poglądy i propagowanie towianizmu).

1848 przebywał w Rzymie i podczas audiencji wezwał papieża Piusa IX do poparcia walki ludów o wolność i sprawy polskiej.
Utworzył wtedy legion polski (istniał do 1849), który miał stanowić zalążek oddziału powołanego do walki o niepodległość.
W Składzie zasad wyłożył ideologię tego ruchu:
radykalne reformy demokratyczne w Polsce, np. nadanie chłopom ziemi i powszechność praw obywatelskich.

Współzałożyciel i redaktor naczelny dziennika La Tribune des Peuples (Trybuna Ludów 1849),
sympatyzującego z ideałami socjalistycznymi.
Na skutek interwencji ambasady rosyjskiej pismo zostało zawieszone. Po zamachu stanu 1851 poddany nadzorowi policyjnemu
i usunięty z College de France.

Po przystąpieniu Francji do wojny krymskiej (1854) udał się w 1855 do Stambułu,
aby wesprzeć powstanie legionu polskiego do walki z Rosją.
Zmarł najprawdopodobniej na cholerę i został pochowany na cmentarzu polskim w Montmorency.
1890 prochy poety złożono w krypcie katedry wawelskiej.

Twórczość poetycka

W okresie młodzieńczym pisał utwory będące przeróbkami i przekładami z Woltera, np. powstały w 1817:
Mieszko, książę Nowogródka (fragmenty wydano 1908 i 1925, całość 1948),
pierwszy wydrukowany wiersz Zima miejska (Tygodnik Wileński 1818) wiersze o charakterze programowym, m.in.:
Oda do młodości (powstała 1820 pt. Do młodości, krążyła w odpisach, pierwodruk 1827 w Polihymnii).

Za manifest i początek romantyzmu polskiego uznano wydany 1822 tom 1 Poezji, zawierający głośne Ballady i romanse.
1823 ukazał się tom 2 Poezji, zawierający Grażynę oraz część II i IV Dziadów, a 1826 w Moskwie wyszły Sonety.
Owocem podróży po Europie po opuszczeniu Rosji był tom 3 Poezji (1833).

Powstanie listopadowe i jego upadek zainspirowało znane utwory, np. poemat Reduta Ordona.
Opowiadanie adiutanta (1832, pierwodruk w Poezjach S. Gałczyńskiego, Paryż 1833).
W 1832 w Dreźnie powstała część III Dziadów (pierwodruk w tom 4 Poezji, Paryż 1832).
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1832) kreśliły wizję posłannictwa Polski w dziejach
(mesjanizm polski) oraz zadania emigracji.

Twórczość poetycką Mickiewicza kończy w zasadzie wielki poemat epicki (epopeja narodowa) Pan Tadeusz,
czyli Ostatni zajazd na Litwie.
Historia szlachecka z 1811 we dwunastu księgach wierszem (pisany z przerwami 1833 - 1834,
wydany tom 1 - 12 w Paryżu 1834).
Późniejsze wiersze, wśród nich tzw. liryki lozańskie, powstałe 1839-1840, nie zostały opublikowane za życia pisarza.

Dramaty

Dramaty, jak Konfederaci barscy (napisany po francusku, w polskim przekładzie wystawiony w Krakowie 1872).
Wykłady w College de France - Literatura słowiańska, potocznie zwane Prelekcjami paryskimi z lat 1840 - 1844,
wydane na podstawie stenografów i notatek słuchaczy w całości pt. Les Slaves (tom 1 - 5, Paryż 1849,
przekład polski tom 1 - 2, Paryż 1842 - 1843, tom 1 - 4, Poznań 1850 - 1851). Przekłady, np. Giaura i Korsarza G. Byrona.

Zbiorowe wydania utworów

Wiele wydań zbiorowych, m.in. Pisma (tom 1 - 11, 1860 - 1861), Dzieła (tom 1 - 6, 1893 - 1911),
Dzieła wszystkie (tom 4 - 7, 9, 11, 13, 14, 16, 1933 - 1938, tzw. wydanie sejmowe,
pozostałe tomy przygotowane do druku uległy zniszczeniu 1944),
Dzieła. Wydanie narodowe (tom 1 - 16, 1948 - 1955), Dzieła (w setną rocznicę śmierci - tom 1 - 16, 1955).

Dzieła sfilmowane

Sfilmowano utwory: Czaty (1920) i Pan Tadeusz (1928). W 1919 podjęto pierwszą adaptację dzieła, której jednak nie ukończono).
T. Konwicki zrealizował film Opowieść o «Dziadach» A. Mickiewicza. Lawa (1989).31A

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.